ירד הגבול אל קצה ההר | מקהלת גיא בן הינום

Language:

ירד הגבול אל קצה ההר | מקהלת גיא בן הינום

ירד הגבול אל קצה ההר

תערוכת סאונד | מקהלת גיא בן-הנום

אוצרים: יהודית שלוסברג-יוגב ואמיר בולצמן

לנוכח המדבר הצחיח, היער האפל, להקות השדים, השעירים לעזאזל, הנמרות המתעוררות בלילות ירח מלא,

יש להתכנס, לשיר, לצעוק יחד, להעיר את זה ששוכן בתוכנו, שעומקו כעומקה של תהום ורוחבו כרוחב השמים; זה שצימצמנו, הדחקנו, השכחנו את קיומו.

מקהלת גיא בן-הנום היא מקהלה שחבריה – זמרים, מלחינים, מנצחים ואמנים רב-תחומיים – עובדים ויוצרים בשותפות מלאה. רצפי השירים שהם מבצעים – היפנוטיים, מצחיקים וסוחפים – נכתבו והולחנו במיוחד עבורם. סביב השירים הללו מכוננים יחסי המקהלה עם עצמה ועם הקהל כמעין מפגשים שבטיים – טקסים ציבוריים, עכשוויים, שמטרתם לחלץ סמלים קדמוניים השוכנים בתת המודע המשותף, לעבור דרך שערי האקסטזה אל עבר חיוניות חדשה.

בחלומותיו, מתאר קארל גוסטב יונג, נתון האדם המודרני עדיין לחדירת סמלים, צורות ודימויים דתיים קמאיים, אך התמעטותם של טקסי-מעבר מן התרבות המערבית מותירה אותו ללא הקשר מיתי שיעניק להם פשר.

דרך שפה, גוף, קול וכוונה מבקשת מקהלת גיא בן-הנום להתנסות בפעולה המאגית, לבחון מחדש את כוחו של הריטואל, לצקת את הפוטנציאל הטרנספורמטיבי של המוזיקה עצמה, זה המאפשר ארגון מחדש של אסוציאציות, זכרונות וחלומות, אל תוך החלל התרבותי העכשווי.

מקהלת גיא בן-הנום נולדה בעקבות יוזמה של מרכז מעמותה, אשר הזמינה את המוזיקאי נועם ענבר להקים מקהלה קהילתית נסיונית. ענבר אסף קבוצת זמרים וחבר למשורר והמחזאי יונתן לוי, שכותב את המלים לרוב שירי המקהלה. מאז וזה כארבע שנים נפגשים חברי המקהלה מדי שבוע במעמותה/בית הנסן. הם מלחינים, מבצעים, מנהלים ומפיקים את המופעים כקולקטיב, תוך שהם מחליפים ביניהם תפקידים.

את דמותו של המנצח במקהלה הקלאסית, האמון על הפרשנות של היצירה הכתובה, מחליפה הקבוצה; פונקציית הניצוח הריכוזית-היררכית נשרה עם הזמן לטובת התרכזות, התכוונות, הקשבה ופרשנות של גוף הקבוצה עצמו. כך המקהלה, בתהליך מתמשך ובחקירה מתמדת, מציגה מבנה שיתופי שהולך ומתפרק ממבני הכוח ומייצרת מודל עבודה תהליכי שבו ה"תוצר" אינו מוגמר לעולם.

בתערוכה "ירד הגבול אל קצה ההר" בחרנו לפרוש את קולה של המקהלה על פני חלל וזמן. חללי מעמותה, שבשנים הראשונות להתגבשות המקהלה שימשו בסיס ובית לחזרותיה, משמשים כעת חללי תצוגה לתהליך העבודה הייחודי שפיתחו. בתערוכה ביקשנו לחדור מבעד ל"מופע" ול"יצירה השלמה" אל תוך מרכיבי האורגניזם, לחשוף את הפרטים והקולות הפועלים בו ואת מנגנוני הלימוד והעבודה המניעים אותו. זוהי פעולה מחקרית שמאפייניה אתנוגרפיים, והיא מבוססת על צפייה בקבוצה שיש בה ריבוי גישות ואופני יצירה המתקיימים זה לצד זה במקביל. כאוצרים פגשנו את המקהלה, צפינו בחזרות, חילצנו מתוכן חומרים והקלטנו כל חבר בראיון קצר.

שני החללים הראשונים בתערוכה הם "חדרים לימודיים". אופני הלימוד ומרכיבי החוויה מוצגים דרך עבודותיהם של חמישה מחברי המקהלה – אמיר מאיר, לילה בטרמן, גדעון לוי, נתן סקופ ועדו עקוב – ודרך עבודות שלנו, האוצרים, אמיר בולצמן ויהודית שלוסברג-יוגב. על "שולחן העבודה" מצטברים תרגילים מתוך חזרות, רמקולים גופניים, רישומי פרטיטורות, מנגנונים המפעילים מקצבים בסיסיים ובליל שיחות עם חברי המקהלה. ב"חדרים הלימודיים" מתפרק המופע משלמותו, והצופה עובר ממצב האזנה אל השתתפות פעילה בלימוד החומר.

מעורבותו של המאזין היא הבסיס לעבודתה של פיי שפירו, "להמשיך לשיר בשבילכדי לשמוע". עבודה זו מזמינה את הקהל לעמוד כגוף יחיד מול גוף המקהלה; להשמיע קול, לשיר, לשחק ולחקור באמצעות קולו שלו את אפשרויות השמעת קולה.   בחלל הקולנוע מושמעת היצירה "עצום", שנוצרה במסגרת פסטיבל "מקודשת" 2018 על-ידי נועם ענבר ובשיתוף יונתן לוי (טקסטים), ניר שאולוף (דרמטורג) וחברי המקהלה. המופע בוצע לראשונה ביער ירושלים, כטקס רב משתתפים לקהל עצום עיניים, והוא בנוי ממחזור שירים המשתמש במרחב ככלי הלחנתי-חווייתי: צעקות מרוחקות, לחישות קרובות, יללות ומשרוקיות-מוות אצטקיות – כל אלה משמשים כלים להעצמת החוויה של המאזין מכוסה העיניים. במסגרת התערוכה מעובדת חוויית היצירה להאזנה בחלל סגור, כשהיא ערוכה מחדש למערכת סאונד קוואדרופונית. הצבת הסאונד משמרת את התנועה המקורית בין עצי היער ומתמקמת מחדש בחלל הגלריה, תוך שהיא מעניקה לחוויה פרשנות חדשה.

חברי המקהלה: אלי אוריאן/ נעם אחדות / לילה בטרמן / אלה דניאל / רות דנון / גדעון לוי / קטרין לסקו / לירון משולם / אמיר מאיר / דור מגן / אילנה סניטמן / נתן סקופ / נועם ענבר / עדו עקוב / עמית פישביין / פיי שפירו / מיכל תמרי

ניהול אמנותי של המקהלה: אמיר מאיר, גדעון לוי, לילה בטרמן, נעם אחדות, פיי שפירו

הפקת המקהלה : עמית פישביין.

מרכז לאמנות ומחקר מעמותה

מנהלים : קבוצת סלה-מנקה

ניהול פרויקטים ואדמיניסטרציה : שחר בן-נון | יועץ טכני והקמת תערוכות: יואב פיש | יועץ סאונד: אמיר בולצמן, משרד והפקה : תמר דרוזד

نزلت الحدود إلى حافة الجبل

معرض صوتي | جوقة جاي بن هانوم

القيمون: يهوديت شلوسبرج – يوغيف وامير بولتزمان

في الصحراء القاحلة ، الغابة المظلمة ، عصابات الأشباح، المشعرة للغاية ، النمور التي تستيقظ في ليال بقمر كامل ، يجب أن نجتمع معاً ، نغني ، نصرخ سوية ، نوقظ الساكن الذي في داخلنا ، وهو عميق مثل الهاوية وبعرض كالسماء ؛ هو الذي قلصناه ، قمعناه، طمسنا وجوده.

جوقة جاي بن هانوم هي جوقة أعضاؤها – من المغنين، الملحنين ،الموسيقيين والفنانين متعددي التخصصات – يعملون ويبدعون في شراكة كاملة. تم كتابة وتلحين مجموعات الأغاني التي يؤدونها – المنومة ،المضحكة والجامحة – خصيصًا لهم. حول هذه الأغاني ، تشكل علاقات الجوقة مع نفسها ومع الجمهور كنوع من التجمع القبلي – الطقوس العامة ،المعاصرة التي تهدف إلى استخراج الرموز القديمة في اللاوعي المشترك، العبور من خلال بوابات النشوة إلى حيوية جديدة.

في أحلامه ، يصف كارل جوستاف يونغ الرجل المعاصر كخاضع حتى الآن لإدخال الرموز الدينية البدائية ،  الأشكال ، الصور ، ولكن تناقص طقوس الانتقال في الثقافة الغربية يتركه دون سياق أسطوري يمنحها معنى.

من خلال اللغة ،الجسد ،الصوت والنية ، تسعى جوقة جاي بن هانوم لتجربة العمل السحري ، لإعادة النظر في قوة الطقوس ، لصقل الإمكانية التحويلية للموسيقى نفسها ، والتي تمكن من إعادة تنظيم التداعيات ،الذكريات والأحلام في الفضاء الثقافي المعاصر.

ولدت جوقة جاي بن هانوم بمبادرة من مركز ماعموتا ، والذي دعا الموسيقار نوعام عنبار لإنشاء جوقة مجتمعية تجريبية. جمع  عنبار مجموعة من المغنين وانضم للشاعر والكاتب المسرحي يوناتان ليفي ، الذي يكتب كلمات معظم أغاني الجوقة. منذ ذلك الحين ، ولمدة أربع سنوات تقريبًا ، يلتقي أعضاء الجوقة كل أسبوع في مقر ماعموتا / بيت هانسن. فهم يلحنون، يؤدون ،يديرون وينتجون العروض كجماعة ، حيث يتبادلون بينهم الأدوار.

إن شخصية القائد في الجوقة الكلاسيكية ، الموكل بتفسير العمل المكتوب ، تحل محل المجموعة. لقد تراجعت وظيفة التسلسل المركزي-الهرمي بمرور الوقت لصالح التركيز ،النوايا، الاستماع والتفسير من قبل جسد المجموعة نفسها. وهكذا ، تقدم الجوقة ، في صيرورة مستمرة وضمن بحث مستمر ، بنية تعاونية تتحلل تدريجيًا من هياكل السلطة وتخلق نموذجًا لصيرورات فيها "المنتج" غير مكتمل أبدًا.

في معرض "نزلت الحدود إلى حافة الجبل"   اخترنا نشر صوت الجوقة على مدى الزمان والمكان. فضاءات ماعموتا التي استخدمت، في السنوات الأولى لتشكيل جوقة  شكلت بمثابة أساس ومقر لمراجعاتها، تستخدم حاليا كفضاءات عرض لصيرورة العمل الفريدة التي طورتها. سعينا في المعرض لاختراق ما هو أبعد من "العرض" و "العمل الكامل" نحو مكونات الكائن الحي، الكشف عن التفاصيل والأصوات التي تعمل عليه وآليات التعلم والعمل الذي يحفزه. أنه عمل بحثي بخصائص إثنوغرافية ، يعتمد على عرض مجموعة تحمل تعدد المناهج وطرق إبداع تتواجد جنبا إلى جنب في نفس الوقت. كقيمين التقينا   بالجوقة ، شاهدنا البروفات ، واستخرجنا منها المواد وسجلنا كل عضو في مقابلة قصيرة.

أول فضائين في المعرض هما "غرف دراسة". يتم عرض أساليب الدراسة ومكونات التجربة من خلال عمل خمسة أعضاء من الجوقة – أمير مئير ، ليلى بيترمان ، جدعون ليفي ، ناثان سكوب وإيدو عكوف – من خلال أعمالنا ، القيمين أمير بولتسمان ويهوديت شلوسبرغ-يوغيف. تتراكم على "سطح المكتب" تمارين من البروفات ، ومكبرات الصوت المادية ،  رسومات من المخططات ، والآليات التي تنشط الإيقاعات الأساسية ومسودات المحادثات مع أعضاء الجوقة. في "غرف الدراسة" ، يتفكك الأداء من محصلته ، وينتقل المشاهد من الاستماع إلى المشاركة النشطة في تعلم المادة.

تدخل المستمع هو أساس عمل فاي شابيرو ، "مواصلة الغناء للاستماع". هذا العمل يدعو الجمهور إلى الوقوف كجسم واحد أمام  جسد الجوقة. يُسمع صوتًا ، يغني ، يلعب ، ويستكشف من خلال صوته إمكانيات إسماع صوتها.


في فضاء السينما ، يتم عرض عمل "هائل" ، الذي تم إنشاؤه  في سياق مهرجان "مقدسة" 2018 ، من قبل نوعام عنبار وبالتعاون مع يوناتان ليفي (نصوص) ، و نير شاؤولوف (دراماتورج) وأعضاء الجوقة. تم تقديم العرض لأول مرة في غابة القدس ، كمشهد متعدد المشاركين لجمهور مغمض العينين ، وهو يتكون من دورة من الأغاني التي تستخدم الفضاء كأداة تلحينية مختبرة: الصيحات البعيدة ، الهمسات القريبة، العواءات ، والأوكالبتوس المميت – كل تلك تُستخدم كأدوات لتعزيز تجربة المستمع مغمض العينين. في إطار المعرض ، تتم معالجة التجربة الإبداعية للاستماع في مساحة مغلقة ، ويتم إعادة تحريرها إلى نظام صوتي((Quadroponics. تحافظ موضعة  الصوت على الحركة الأصلية بين أشجار الغابات وتعاد موضعتها في فضاء المعرض ، ما يعطي التجربة تفسيراً جديداً.

أفراد الجوقة: إيلي أوريان / نوعام أحدوت / ليلا بيترمان / إيلا دانييل / روث دانون / جدعون ليفي / كاترين لاسكو / ليرون مشولام / أمير مئير / دور ماجن / إيلانا سنيتمان / ناثان سكوب / نوعام عنبار/ عيدو عكوف/ عميت فايشبن/ فاي شابيرو/ ميخال تماري

الإدارة الفنية للجوقة: أمير مئير، جدعون ليفي ، ليلا بيترمان، نوعام أحدوت، فاي شابيرو

مركز الفن والأبحاث معموطا

الإدارة: مجموعة سالا مانكا

إدارة المشاريع والإدارة: شاحر بن نون | المستشار التقني ونصب المعارض: يوآف فيش | مستشار صوت: أمير بولتسمان ، مكتب وإنتاج: تمار دروزد