הַאֲפָלָה

בתערוכה הַאֲפָלָה מוצגות 11 עבודות רקמה בטכניקת גובלן. המשותף לכל העבודות הוא היותן מבוססות על תצלומי עיתונות של הפצצות בעזה, כמעין תרגום של העדות הישירה והמיידית של הצלם לעבודה שנרקמת במשך שבועות או אפילו חודשים. מאז אוקטובר 2023 חגיגי רוקמת. כמה מהעבודות מבוססות על תיעוד של ההפצצות לאחר טבח שבעה באוקטובר; עבודות אחרות מבוססות על תצלומים של  מבצעים צבאיים משנים קודמות.

העבודות הן תגובה של חגיגי אל מול ההרס, ההרג והמחיקה. התרגום לרקמה מאפשר הרהור דרך עשייה. מבחינה טכנית, לאחר בחירת הדימוי, הפעולה הראשונה היא הפיכת התמונה לפיקסלים כדי שיהיה אפשר לרקום אותה על הרשת, ולאחריה מתחילה עבודת הרקמה, בחלוקה לצבעים. בתחילה נוצרים כתמים ולאחר שבועות של עבודה התמונה מתבהרת. חגיגי פיתחה את הטכניקה שלה בלימוד עצמי  דרך ניסוי וטעייה, בתשומת לב ובהקדשת זמן רב לכל עבודה, לעומת השניות הבודדות הכרוכות בפעולת התיעוד העיתונאי ובעצם הפעולה הצבאית של השטחת בניין על כל יושביו.

הרקמה של חגיגי היא פעולה טיפולית עבורה וגם פעולה שמעמידה אותה ואותנו אל מול הרגע ההרסני של הפיצוץ. חגיגי לא מציגה בעבודתה את הרגעים שאחרי ההפצצה, אלא רק את רגע הפיצוץ עצמו. מבודד בתוך מסגרת עץ, עשוי מלאכת מחשבת של רקמה בתשומת לב – הפיצוץ כמו הופך לעבודת אמנות. הדיסוננס הזה מעורר בצופה אי-נוחות, סוג של קצר בין תוכן הרקמה לאובייקט האמנותי עצמו.

בעוד תצלומי העיתונות שהיו בסיס לעבודות פזורים ברשת, ולמעשה, נעלמים בהצפה של דימויי המלחמה והחדשות, הגובלנים של חגיגי פועלים בציר אחר, מחוץ למדיה החברתית ולחדשות, במרחב אמנותי המזמין להשהיה. חגיגי חושפת את הדימוי בחשיפה איטית סימבולית, בפעולה הפוכה לפעולת השטחה. בניגוד הזה טמון הכוח האסתטי והפוליטי של היצירה.

בד בבד עם פעולת הרקמה עסקה חגיגי בייבוש קליפות וגרעינים ושאריות אפייה. ניירות האפייה נשארים מסומנים כביכול באקראי, כמו ציורים מופשטים של מה שנותר מהכנת האוכל ואכילתו, וכך גם הקליפות והגרעינים שעל השולחן. 

הַאֲפָלָה מציגה פעולה פואטית של התנגדות במרחב הביתי. הפער הבלתי נתפס בין האמנות שחגיגי יוצרת, תוצאה של תשומת לב קפדנית, ובין מה שחוללה המלחמה מזמין למרחב של השהיה והבנה.  קומפוזיציות של יש ואין, של קיים וחסר. מי באש ומי ברעב?

מרכז לאמנות ומחקר מעמותה | מנהלת אמנותית: לאה מאואס | מנהלת פרויקטים: אור מאי | אחראי חלל ועוזר הפקה: אור אלוני | הקמה: איתמר מבורך | תאורה: איתן חביב | עריכת לשון: רונית רוזנטל | תרגום לערבית: אנוואר בן באדיס | עריכה באנגלית: ג׳ודית אפלטון | עיצוב גרפי: נואל ערפאת

 تعتيم

راحيل حچيچي 

القيِّمَة: سالا مانكا

يضم معرض تعتيم  11 عملاً مطرزاً بتقنية النسيج. إن القاسم المشترك بين جميع هذه الأعمال هو استنادها إلى صور صحفية لقصف غزة، كنوع من ترجمة شهادة المصور المباشرة والفورية على العمل المطرز الذي استغرق أسابيع أو حتى شهورًا. بدأت  حچيچي التطريز منذ أكتوبر تشرين الأول 2023. إن بعض أعمالها مستوحاة من توثيق القصف الذي أعقب مجزرة 7 أكتوبر تشرين الأول، بينما تستند أعمال أخرى إلى صور لعمليات عسكرية من سنوات سابقة.

من الناحية التقنية، بعد اختيار الصورة، تتمثل الخطوة الأولى في تحويلها إلى بكسلات لتسهيل تطريزها على الشبكة، ثم يبدأ التطريز، مقسمًا إلى ألوان. في البداية، تُنشأ بقع، وبعد أسابيع من العمل، تصبح الصورة أكثر وضوحًا. طورت حچيچي  أسلوبها بالدراسة الذاتية من خلال التجربة والخطأ، مع إيلاء اهتمام كبير وتكريس وقت طويل لكل عمل، بينما تُعد أعمالها الثانية رد فعلها على الدمار والقتل والمحو. يتيح تحويل الصورة إلى تطريز التأمل من خلال الفعل، والعزلة التي تنطوي عليها عملية التوثيق الصحفي، وفي جوهرها، العمل العسكري المتمثل في تسوية مبنى بالأرض فوق جميع سكانه.

يُعدّ تطريز حچيچي  عملًا علاجيًا لها، وفي الوقت نفسه عملاً يُواجهها ويُواجهنا بلحظة الانفجار المدمرة. لا تُصوّر حچيچي  في عملها اللحظات التي أعقبت القصف، بل لحظة الانفجار نفسها فقط. معزولةً داخل إطار خشبي، مصنوعة كعمل تطريز دقيق، يبدو الانفجار وكأنه عمل فني. يُثير هذا التنافر شعورًا بعدم الارتياح لدى المُشاهد، نوعًا من التناقض بين مضمون التطريز والعمل الفني نفسه.

بينما تتناثر صور الصحافة التي شكلت أساس أعمال حچيچي  على الإنترنت، وتتلاشى فعلياً وسط سيل صور الحرب والأخبار، فإن منسوجات حچيچي  تعمل على محور مختلف، خارج نطاق وسائل التواصل الاجتماعي والأخبار، في فضاء فني يدعو إلى التأمل. تكشف حچيچي  عن الصورة بتعريض رمزي بطيء، في فعل معاكس لفعل التسطيح. في هذا التناقض تكمن القوة الجمالية والسياسية للعمل.

بالتزامن مع عملية النسيج، جففت حچيچي  بجدية قشور الفاكهة والبذور وبقايا الخبز. بقيت أوراق الخبز تحمل آثارًا، كما لو كانت عشوائية، مثل لوحات تجريدية لما تبقى من تحضير الطعام وتناوله، وكذلك قشور الفاكهة والبذور على الطاولة.

يُقدّم عمل تعتيم  فعلًا شعريًا للمقاومة في الفضاء المنزلي. الفجوة الهائلة بين الفن الذي تُبدعه حچيچي ، ثمرة عناية فائقة، وبين ما خلّفته الحرب، تدعو إلى مساحة للتأمل والفهم. تراكيب من امتلاك ونقص، من وجود واحتياج. من يحترق ومن يتضور جوعًا؟

===

مركز معموتا للنون والأبحاث | المديرة الفنية: ليئا ماوْس | مديرة المشاريع: أور ماي | مسؤول الفضاء الفني ومساعد الإنتاج: أور ألوني | إنشاء: إيتَمار مبوراخ | إضاءة: إيتان حَبيب | التحرير اللغوي: رونيت روزنتال | الترجمة للعربية: أنور بن باديس |التحرير اللغوي ي الإنجليزية: جوديت أفلاطون| تصميم جرافيك:  نوال عرفات 

No related events found.